مشاعره مشاعره با حرف "ب"

[amir mohamad]

به نور شمع حاجت نیست چون خورشید طالع شد

دل بینا چو داری، دیده بینا چه می خواهی؟

به کویش دوش یا رب یا ربی بود
که را یارب ندانم مطلبی بود

شب و روزی که در می‌خانه بودیم
ز حق مگذر که خوش روز و شبی بود

 

[پایان]

باغبان در بستن در سعی بی جا می‌کند

چوب منع از جوش گل باشد گلستان تو را

تشنگی در خواب ممکن نیست کم گردد ز آب

نیست صبر از خون عاشق چشم فتان تو را

 

[amir mohamad]

باغبان در بستن در سعی بی جا می‌کند

چوب منع از جوش گل باشد گلستان تو را

تشنگی در خواب ممکن نیست کم گردد ز آب

نیست صبر از خون عاشق چشم فتان تو را

با قدت آخر چرا سروی سرافرازی کند
از چه رو آخر صبا با زلف او بازی کند

سرو را کی می رسد دعوی بالا با قدت
پیش بالای تو میراد از چه او بازی کند

 

[پایان]

بگشای چاک سی*ن*ه که بر منکران حشر

روشن شود که صبح قیامت دمیدنی است

 

[amir mohamad]

بگشای چاک سی*ن*ه که بر منکران حشر

روشن شود که صبح قیامت دمیدنی است

به رخ شمع شبستانم تویی بس
به قامت سرو بستانم تویی بس

نهان بودی زما، پیداستی باز
کنون پیدا و پنهانم تویی بس

 

[پایان]

باغ و بهار چشم و دل قانع من است

صحرای ساده‌ای که نروید گیاه از او

 

[Starscream]

با رشتــه ی زلف تــــوام امشب سر راز است
افسوس که شب کوته و این رشته دراز است

 

[پایان]

بی توام ذوق کی از بستر راحت باشد

شام چون شمع مرا صبح قیامت باشد

 

[amir mohamad]

بی توام ذوق کی از بستر راحت باشد

شام چون شمع مرا صبح قیامت باشد

بازا که بی حضورت خوش نیست زندگانی
دور از تو می‌گذارم عمری چنانکه دانی

من آمدن به پیشت، دانی نمی‌توانم
اما اگر تو آیی، دانم که می‌توانی

 

[.F.atima]

به صدق کوش، که خورشید زایَد از نَفَسَت

که از دروغ سیه روی گشت صبحِ نخست